پارت بیست و هشتم :

با این سخنرانی توی دل خالی کُن من؛ تکتم بی هوا زیر گریه زد و روی زمین نشست:
_ وای محسن،وای تو چه کار کردی ؟ تلما راس میگه.تا کی قراره از خونه بیرون نریم؟ تا کی قراره هیچی نخوریم؟ خودمون به درک؛ دارو های اون ننه بابامونو چه کار کنیم ها؟آخ خدا این چه مصیبتی بود که بهش گرفتار شدیم؟

مجید از صدای گریه ی ناگهانی تکتم؛ چُرتش پرید و گویا تازه متوجه چرندیات محسن شد که بلاخره دهان باز کرد و

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۳۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • آمنه

    0

    ای کاش هرکسی که دنبال فساد و مواد بره دیگه نون هم گیرش نیاد اخه نباید بهش بگی تو که مواد میکشی دیگه دنبال دخترای خراب رفتنت چی هست اخه پول نداری نون شب در بیاری گرچه از نظر من هر کسی میره سراغ اینکار هر مشکلی که داشته باشند و فکر میکنند مجبور هستن فساد کنن بیماری بگیرن که حتی علاج نداشته باشه

    ۳ ماه پیش
  • آرزو هاشم آبادی | نویسنده رمان

    👌👌👌💐💐💐💐

    ۳ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️